چرا لامپهای حمام را در شرایط مربوط به رطوبت آزمایش میکنیم؟
باید صادق باشیم: حمامها برای لوازم الکترونیکی واقعاً جای مناسبی نیستند. در این فضا، بخار آب همه جا وجود دارد، آب به طور مداوم روی لوازم میریزد، و دما نیز در عرض پنج دقیقه از سرمای شدید به دمای بالایی تغییر میکند.
اگر لامپ برای چنین شرایطی طراحی نشده باشد، سیلهای موجود در لامپ از بین میروند، رشتههای الکتریکی آن خراب میشوند، و لامپ دیگر کار نخواهد کرد.
مشکل اصلی این است که ما از شیشه کوارتز و گاز هالوژن برای ساخت لامپها استفاده میکنیم؛ زیرا این تنها راه برای دستیابی به گرمای لازم است. خود شیشه مقاوم است، اما نقطهای که الکترودها با شیشه در تماس هستند، نقطه ضعف لامپ محسوب میشود.
در حمامهای پر از بخار، بخار آب وارد این شکافهای کوچک میشود. در همان لحظهای که بخار با رشتههای الکتریکی در تماس میشود، تنگستن اکسید میشود؛ در نتیجه لامپ خراب میشود.
برای جلوگیری از این اتفاق، هر دسته لامپ را در محیطی پر از رطوبت و گرما آزمایش میکنیم. این محیط در واقع یک جعبه بزرگ و گرم است؛ ما رطوبت را تا ۹۵ درصد افزایش میدهیم و لامپها را چند روز در آنجا نگه میداریم.
این یک آزمایش استرسی است؛ ما میخواهیم هرگونه نقص در سیلهای لامپ را در همین مرحله پیدا کنیم، نه بعد از اینکه لامپ در سقف خانه نصب شده باشد.
البته، باید تعادلی بین مقاومت در برابر آب و جریان هوا برقرار شود. اگر سیلها بیش از حد ضخیم باشند، جریان هوا مسدود میشود؛ در نتیجه، بدنه لامپ میتواند تحت تأثیر گرما تغییر شکل دهد. این یک بازی مداوم برای یافتن میزان مناسب مقاومت در برابر آب است.
مشکل اینجاست که یک لامپ ممکن است در آزمایشهای استاندارد عالی عمل کند، اما بعد از دو هفته استفاده در شرایط واقعی، دیگر کار نکند.
به همین دلیل، ما شرایط مربوط به استفاده ماهها را در عرض چند روز شبیهسازی میکنیم. ما به دنبال هرگونه نقص در مواد استفاده شده یا هر نشانهای از نشت الکتریسیته هستیم. اگر عایقبندی لامپ حتی کمی کاهش یابد، کل دسته لامپ را رد میکنیم.
این کار برای ما کار زیادی است، اما بهتر از این است که بعداً مجبور شویم با لامپ خراب و مشکلات مربوط به گارانتی سر و کار داشته باشیم. ما فقط میخواهیم که لامپ در هر شرایطی کار کند.